Beursbubbels

Terwijl de heer Van Rompuy boekjes stuurt naar de collega's over 'geluk' staan we eens te meer voor een week die er één van de betere soort belooft te worden.
Beleggers (van buiten Europa) zijn uitermate nerveus en zoeken koortsachtig naar een oplossing voor het papier dat ze aanhouden van Europese landen en banken.
Velen beslisten om hun korte termijnkredieten bij Europese banken niet te hernieuwen. Een nare tijding omdat velen hun kredietverplichtingen financieren met korte termijnfondsen.

Op 9 november kwam een deposito ter waarde van 300 miljoen USD op vervaldag bij Rabobank. Dit deposito behoorde tot het Vanguard Prime Money Market Fund, zo'n 114 miljard USD groot. Het geld werd weggehaald bij Rabo. Nochtans een AAA.
Amerikaanse geldfondsen heben sinds mei zo'n 261 miljard dollar uit Europa terug gefloten. Een hele hap, voorwaar.
Tussendoor wordt ook nog gespeculeerd wat resulteert in nieuwe record'spreads' voor de overheidsobligaties van Italië, Frankrijk, Oostenrijk, Hongarije, Spanje en België.
Europese banken dumpten de afgelopen weken voor zowat 300 miljard euro aan Italiaans papier.
Iedereen heeft Europa opgegeven en dat zal ook de komende week resulteren in meer spectaculaire karpersprongen.

Eén van de grootste economische blokken dreigt uit elkaar te vallen en het financiële systeem wordt naar de rand van de afgrond geduwd.
Waar wij getuigen van zijn, beste vrienden, is van een bank'run' op het Europese banksysteem.

Maar er is een vraag die niemand stelt.
Wie neemt de andere kant voor zijn rekening bij zoveel verkoopgeweld?
En nu wordt het interessant.
Wij weten dat Europese banken hals over kop trachten te verkopen. Daar bestaan cijfers over, maar die zeggen niet veel omdat er steeds weer andere namen bij betrokken worden en steeds andere tijdskaders opgebouwd.
Wij onthouden vooral dat posities in PIIGSlanden worden afgebouwd.
Attentie: de beslissing voor een bank om Europese overheiddschuld al dan niet aan te houden heeft niet zozeer iets te maken met een investeringsbeslissing dan wel met het beheer van de liquiditeitenpositie. Waarom? Omdat dit papier de ultieme oplossing biedt om in tijden van crisis aan liquiditeiten te geraken. Want de overheiddschuld van Europese landen wordt door toezichthouders en ECB nog steeds beschouwd als papier van de beste kwaliteit met een risicovrij karakter. Dat betekent dat dit papier een zero risicoweging heeft. Je kan dit papier inleveren bij de ECB in ruil voor 100% cash. Dus banken hebben er alle belang bij om dit papier in portefeuille te hebben en niet te liquideren.
Als dit papier dan toch gedumpt wordt dan is dit omdat een bank ergens een tochtgat moet stoppen.
Dus: als banken hun PIIGS papier eruit gooien dan is het omdat ze moeten. Niet omdat ze willen.

Behalve twee entiteiten.Die nemen de andere kant voor hun rekening.
Eentje daarvan kan niet anders: de ECB moet alles opkopen wat aangeboden wordt in de secundaire markten. En dat doet ze ook. Maar de ECB doet nog meer: ze is via het repomechanisme (papier belenen in ruil voor liquiditeiten) één van de laatste marktspelers die deze taak nog naar behoren uitvoert. Andere mechanismen - zoals Clearnet - stellen hun voorwaarden steeds scherper om (Italiaans) papier te aanvaarden voor repo-doeleinden.
Deze markt MAG niet haperen. Mocht dit gebeuren dan komen er direct banken in liquiditeitsmoeilijkheden en dan is Leiden pas echt in last.
Op dit ogenblik wordt geschat dat zo'n 300 miljard Italiaanse interbankfunding en repo's verschuiven naar de balans van de ECB. Dat heeft tot gevolg dat de ECB de liquiditeitenmassa die in de markt gepompt wordt, verhoogt van 579 miljard tot 900 miljard EUR.
En dat is alleen voor Italiaans papier.
Dus wie denkt dat de ECB niets doet ...

Een ander fenomeen doet zich voor bij het schaduwbankieren. Daar vinden we hedgefondesen terug. Terwijl de ECB als laatste lichtbaken fungeerrt dreigen bij de hedgefondsen repotransacties van alle rangen en standen gewoon op te drogen. Dat laatste is geen goed nieuws voor deze fondsenfamilies, let maar eens op... Ook slecht voor alle andere activaklassen (metalen, beurzen, enz.).
Eén speler hebben we dus ontdekt.
Wie is de tweede?
Lees even mee...

Italian bonds still have one support bloc. Domestic banks appear to be holding on to their much larger holdings. As of last December, EBA stress tests showed Intesa Sanpaolo held €60bn of Italian debt. UniCredit and Banca Monte dei Paschi di Siena held €49bn and €32bn respectively. Recent results indicate that those holdings have changed little.

"We will keep investing the largest part of our liquidity in Italian government bonds," said Corrado Passera, chief executive officer at Intesa Sanpaolo, in a call with analysts this week. "We believe they provide the right yields vis-à-vis the cost. So no policy change on our side."

Still, according to the investment banker advising firms on their Italian holdings, the domestic banks' decisions to hold on could have more to do with their inability to offload such large amounts quickly and without deep losses. Indeed, some Italian bankers seem resigned to the situation.

Capital concerns are also preventing them from selling. "The key issue is on solvency and I think they made a mistake in requiring us to hold more capital," said the chief executive of a mid-sized Italian bank. "To meet these levels we cannot sell too much of our sovereign debt."

Dus in plaats van verkopen, lijken Italiaanse banken te kopen.

Samengevat: iedereen dumpt Europees papier, behalve de ECB en Italiaanse banken. Tezelfdertijd verdampt liquiditeit en gaan we een aartsmoeilijke week tegemoet met een markt zonder 'bids'. Bij het minste tegenslagje dreigt de Italiaanse markt - toch nog steeds zo'n 2.000 miljard EUR groot - te imploderen. Het wordt weer schudden en beven.

Tot slot een interessant vraagje: weet U op wiens loonlijst Mario Monti, de nieuwe Italiaanse eerste minister tot voor kort stond? Precies: Goldman Sachs.
En mischien laten volgende namen wel een belletje rinkelen, her en der: Peter Sutherland, Antonio Borges, Lucas Papademos, Petros Christodoufou, Mario Draghi, Otmar Issing en zelfs Karel Van Miert zaliger... Allen hebben ze ooit van dicht of van ver iets te maken gehad met GS.
Wat wij geloven: de Europese crisis is een goudmijn voor Goldman.
Ze zijn weer helemaal terug van weggeweest...

De komende week ook nog: opgepast met banken. Het is niet normaal dat bijvoorbeeld KBC zoveel terrein verliest zonder enig 'echt' nieuws. Er zijn mensen die meer weten, zonder twijfel. Overigens verbaast het me steeds opnieuw dat voortdurend aangekondigd wordt dat alles nu wel echt onder controle is om het volgende kwartaal opnieuw honderden miljoenen verlies te rapporteren.

En dan lees ik ook overal dat de EUR/USD naar 1.30 gaat. Dat nemen we alvast mee. Een mogelijke reden is dat de nieuwe ECB-voorzitter Draghi de rente snel naar beneden zal brengen omdat Europa afstevent op een recessie van behoorlijke omvang in 2012. Een sterkere dollar leidt heel dikwijls tot lagere beurzen, lagere grondstoffenprijzen, lager goud enz. Hou hier rekening mee.

Een fijne week toegewenst, beste vrienden.
Moet kunnen...