E-mailadres: Wachtwoord: Wachtwoord vergeten?
Sluiten
De dollar en het verplichte status-quo

Laten wij even naar de dollar kijken.
U kent ons credo: de dollar is onze vuurtoren die aangeeft welke richting beurzen uitgaan. Zolang hij op dit niveau blijft tgenover de euro, lijkt een stevige beurscorrectie uitgesloten.
Hoe kan dit?


Dat is een hele boterham, maar het brengt ons naar de kern van het financiële universum.
Krachtig uitgelegd: het dollarmechanisme zorgt er op dit ogenblik voor dat we niet naar de haaien gaan.

We beginnen bij de eurodollar.
Eurodollars zijn Amerikaanse dollars die buiten de VS worden aangehouden door banken.
Vroeger volgde de FED deze geldstroom op, maar daar zijn ze 'officieel' mee gestopt. Niet langer wordt hierover gerapporteerd.
De Bank for International Settlements - de BIS - in Zurich volgt deze geldstroom nog wel: ze speurt naar de verspreiding en concentratie van globale deviezenreserves in de bankbalansen die ze kwartaalgewijs ontvangt.
En alle grote banken van enige omvang rapporteren aan deze Bank der banken.
Het gaat hier niet om de deviezenreserves van centrale banken maar wel om de hoeveelheden vreemde munt die commerciële banken op hun balansen aanhouden.
Aangenomen mag worden dat er op deze wijze zo'n 2.250 miljard eurodollars over de planeet circuleren.
Het dollarvolume dat op deze wijze buiten de VS aangehouden wordt, begon gestaag en dan steeds sneller te groeien vanaf 1998 tot de crisis in 2008 roet in het eten gooide en er een kink in de trend kwam.
De reden hiervoor was dat de activa die commerciële banken in dollars aanhielden op hun balans een felle waardevermindering moesten slikken omwille van het verkeerd inschatten van risicofactoren - kortom omwille van de risico's die wij nu allemaal kennen dankzij de Dexia's en andere verhalen -.

120412 dollar1


Toch nog eens samenvatten: een bank koopt bijvoorbeeld een obligatie in dollars als een belegging voor eigen rekening. Dat doet ze door geld te lenen.
Dus 100 dollar lenen om een obligatie aan pari te kopen.
Maar dan daalt de waarde van de obligatie. Niks ergs: je moet gewoon rente betalen en op het einde van de rit de 100 dollar terugbetalen die je geleend had en dat kan je omdat de gekochte obligatie je ook aan pari terug betaald wordt.
Als alles goed gaat.
Als de emittent van de obligatie echter verdwijnt dan moet je uit eigen zak de geleende dollars ophoesten.

Toen in 2008 Lehman het systeem deed kantelen, begon plots het ondenkbare denkbaar te worden. Namelijk dat het hele kaartenhuisje dat gebouwd is op het hierboven vermelde mechanisme, in elkaar zou storten. Daarom ook dat de FED swaplijnen ter beschikking stelde aan diverse centrale banken om precies dollars te kunnen bijlenen aan de banken die moesten liquideren met verlies en geen geld hadden om de aangegane kredieten terug te betalen.
Wij hebben een eenvoudig voorbeeld gebruikt.
Natuurlijk is de realiteit veel complexer omdat gebruik gemaakt wordt van derivaten en hiervan afgeleide producten.
Het is geen kaartenhuisje maar een kaartentoren die reikt tot in de wolken.
Een langerekte keten waarbij er geen schakel mag springen of alles kantelt.
Dus als Europese banken in last komen, dan kan dit het hele Amerikaanse financiële systeem aantasten. Want alle Europese banken hebben Amerikaanse CDO's, CDS'sen, verhuurde rioolsystemen of hospitalen via lease back contracten...
Een crisis in het Europese banksysteem is in staat om voor een ontkoppeling te zorgen waarbij dollars terugvloeien naar de VS en wel in zulke mate dat het vertrouwen van zij die in het buitenland Amerikaanse schulden aanhouden (en dus de Amerikaanse economie mee financieren) erdoor geschokt wordt... En dan zijn we vertrokken...

Uitsmeren over de tijd, luidt de boodschap. Maar voor alles moet een prijs betaald worden. En de prijs hier komt in de vorm van een hyperinflatie van deze hele kaartentoren. Deze inflatie zie je niet. Ze woekert in alle stilte en buiten alle balansen om - off balance -.
Maar wat erger is: de ontwaarding moet gecompenseerd worden.
En dit gebeurt door de creatie van 'meer'.
Meer derivaten, vooral... wat ook meteen de verklaring aanlevert voor de immer uitdeinende groei van deze productcategorie.

Wat zijn de consequenties?
Die kennen we niet, maar we leren ze kennen - dag na dag.
Voorlopig lijken er geen gevolgen voor de reële economie.
Of toch.
Het redden der banken, uitgesmeerd over de laatste jaren, zet het hele welvaartssysteem zoals we dit kennen versneld op de helling. In de vorm van onevenwichten op balansen van nationale overheden en vervolgens de besparingen die moeten opgehoest worden en de gevolgen die dit met zich meebrengt voor U en ik.

Het is Jesse's Café Americain die de laatste noot blaast in dit werkstukje. Zonder commentaar. Maar stel dat deze relatie zou kloppen...

120412 dollar2